Değer mi? Değmez mi?

No Gravatar

 

Hani bazıları vardır! Özellikle de diğer insanlardan ayrı tuttuğumuz, arayıp sormadan duramadığımız, en kötü anların da bile yanlarında olduklarımız veya olmaya çalıştıklarımız.. Üzülmelerine izin vermediklerimiz, her zaman mutlu etmeye çalıştıklarımız..

 

Kendimizden dahi önce düşündüklerimiz yada her ne ise işte!.. Sıra sana geldiğin de nasıl da bencilleşiyorlar değil mi?.. Farklı arkadaş grubundayken sanki hiç yokmuşsun gibi davranışları, en mutsuz anlarında aramasını beklediğin zaman bile aramamaları, vb gibi… Ne kadar acı verici değil mi?.. Yine de kızamazsın işte!.. Sadece kırılırsın, burkulursun.. En kötüsü de yan yanayken, konuşamamak… Kalbin her ne kadar hadi git konuş bence dese de, beyin’in izin vermiyor. Kelimeler düğümleniyor boğazında değil mi?… Karşı karşıya gelmeye bile çekiniyorsun konuşmadığın, kırgın olduğun anlarda bile…

 

Hani; Ajda Pekkan diyor ya!.. “Hoşgör sen affet gitsin aldırma, büyüklük sende kalsın sonun da” En çok ta sevdikleri kırıyor insanı… :((

Facebook Yorumları

Ümit Şahan

1984' de Şişli Etfal Hastanesi'nde doğdum. Kağıthane nüfusuna kayıtlıyım. Şuan işim gereği, Bartın'da ikamet etmekteyim. AÜ-İktisat Fakültesi/Uluslararası İlişkiler #HerkesinHakkınaKimseKarışamaz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site is using OpenAvatar based on

USAHANs is using WP-Gravatar